Γυμνάσιο Τέλος?!

Τρίτη σήμερα και από αύριο ξεκινάνε, επίσημα πλέον, οι καλοκαιρινές μου διακοπές. Βέβαια, εγώ καλά καλά δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα ότι τέλειωσε το σχολείο, και μάλιστα ότι σε 70-80 περίπου μέρες θα φοιτώ στο Πειραματικό ΛΥΚΕΙΟ Π.Μ αντί για Γυμνάσιο. Ούτε που κατάλαβα πως πέρασε αυτή η χρονιά... και η προηγούμενη... και η προ-προηγούμενη... και ούτω κάθε εξής.

Γενικώς νιώθω λίγο την ζωή μου να τρέχει με ιλλιγγιώδη ταχύτητα. Και η ταχύτητα οφείλω να ομολογήσω μ'αρέσει μόνο στο λούνα παρκ. Έτσι είναι η ζωή, σαν ένα λούνα πάρκ. Εγώ όμως αντί να την ευχαριστιέμαι, κρατάω μια σακούλα και ξερνάω ασταμάτητα. Why damn it?

Στην αρχή σκέφτηκα πως έφταιγαν οι 3 χρονιές μου στο γυμνάσιο. Θυμάμαι, ήλπιζα στην αρχή πως θα ήταν πιο ήρεμες και πιο χαρούμενες. Όμως οι δύο πρώτες σχολικές χρονιές ήταν σε γενικές γραμμές
(όχι απόλυτα) απογοητευτικές, χωρίς κάποιο ενδιαφέρον. Ευτυχώς η φετινή με αποζημίωσε κατά κάποιον τρόπο, απέκτησα 2 κολλητές στο σχολείο (που τις τρέλανα εντελώς), έκανα νέους φίλους, ήρθα σε επαφή με άτομα που είχα χάσει και είχα κάμποσες συγκινητικές στιγμές (ελπίζω κάποια στιγμή στο μέλλον να ξανανιώσω έτσι).

Όμως δεν είναι αυτό. Δεν μπορεί να' ναι αυτό, αφού είμαι 100% σίγουρη ότι το λύκειο θα με στιγματίσει με θετικό τρόπο. Κάτι άλλο είναι... τί όμως;


Ίσως μέσα μου δεν είμαι έτοιμη! Βλέπω τα περισσότερα κορίτσια (αν όχι όλα) στο λύκειο να αρχίζουν να φοράνε γόβες, να βάφονται, να ντύνονται σα τσόλια, να πίνουν ακατάσχετα, να πηγαίνουν σε σκυλάδικα κλπ. Θα μου πείτε τώρα πια αυτά τα κάνουν απ'το γυμνάσιο. Ναι, αλλά τότε έλεγα πως είναι μικρομέγαλα και ξεμπέρδευα. Τώρα όμως; Πάντα ένιωθα σαν μικρό παιδί. Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξω, να "μεγαλώσω"; Και πώς να αλλάξω; Στην ιδέα να αρχίσω να συμπεριφέρομαι έτσι βγάζω σπυριά!

Και τότε μου'ρθε! ΔΙΑΦΕΡΩ! Όπως ο κάθε άνθρωπος στον πλανήτη Γη, έτσι και γω είμαι διαφορετική. Ως τώρα προτιμούσα να είμαι ο εαυτός μου και ας μην είμαι αποδεκτή απ τον περίγυρό μου παρά να αλλάξω όπως θέλουν οι άλλοι και να είμαι δυστυχισμένη. Γιατί να αλλάξω τώρα;

Επίσης η 1η μου αλήθεια λέει: ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ. Αυτό σημαίνει πως και γώ είμαι αυτή που είμαι, όχι αυτή που μου είπαν να είμαι ούτε αυτή που θέλουν οι άλλοι να γίνω.

Τώρα που έγραψα αυτό το άρθρο αισθάνομαι πραγματικά πολύ καλύτερα! M'αυτή την εξαίσια αίσθηση σας χαιρετώ και σας εύχομαι ολόψυχα καλό καλοκαίρι.
εικόνα1: http://browse.deviantart.com/?qh=&section=&global=1&q=funfair#/d1t5pya με δική μου επεξεργασία.
εικόνα2: http://devilicious.deviantart.com/art/BFFs-164761634?q=1&qo=1