Κενό.


Πώς μπορώ να εκφράσω το τίποτα?
Με τί λόγια να το εξηγήσω?

Υπάρχουν πολλές λέξεις για να περιγράψεις συναισθήματα.
Πώς περιγράφεις όμως την έλλειψη των συναισθημάτων?

Με τί δύναμη να μιλήσεις για εκείνη τη στιγμή?
Τη στιγμή που θα ακουστεί το αντίο, τί θα κάνεις?
Θα φωνάξεις, θα κλάψεις, θα παρακαλέσεις?
Ή θα αφήσεις τον άλλον θα φύγει, να χαθεί?

Κάποιες φορές είναι καλύτερο να αφήνεις τον άλλον.
Όχι για να περιμένεις να ξαναγυρίσει σε σένα, -τί εγωιστικό-
Αλλά γιατί θα ξέρεις ότι αλλού θα είναι καλύτερα...
Κι ας πέρνει μαζί του τη ψυχή σου, όλο σου το είναι.

-Νιώθεις?
-Όχι δε νιώθω πια.
-Και αυτά τα δάκρυα στα μάγουλά σου?
-Αναπληρώνουν το κενό μέσα μου.

Η νέα αρχή όμως πλησιάζει.
Όχι άλλες αμφιβολίες, όχι άλλες σκέψεις που πονάνε.

Μέχρι τότε?
Δάκρυα να γεμίζουν το κενό. Το κενό της απουσίας του.