Χριστούγεννα: FAIL

Δε μ'αρέσουν τα Χριστούγεννα. Βγαίνω στο δρόμο και τρελαίνομαι. Φωτάκια, λαμπάκια, χαμογελαστοί Άη-Βασίληδες, ενωμένοι με απώτερο σκοπό να σε εντάξουν στο "πνεύμα των Χριστουγέννων". Αυτό το ηλίθιο πνεύμα των Χριστουγέννων που σε ωθεί στον καταναλωτισμό, σε μια ανεξήγητη προσμονή και σε μια ψεύτικη χαρά. Δε αντέχω αυτή την υποκρισία, ότι πρέπει εκείνες τις ημέρες οπωσδήποτε να δίνουμε ένα σωρό χρήματα σε οργανισμούς για να νιώσουμε μεγαλόψυχοι, και να αγοράσουμε δώρα για όλους μας τους φίλους λες και κάποιος μας το επιβάλει. Έχω σιχαθεί τα σαχλο-τραγουδάκια (όπως το "All I want for Christmas is youuuuuuuuuuuuuu",) που παίζονται επανειλλημένα κάθε χρόνο, τις αμέτρητες χριστουγεννιάτικες αμερικάνικες ταινίες που τα κανάλια μας δείχνουν όλο το Δεκέμβρη και τις κιτς διακοσμήσεις σε όλα τα μαγαζιά. 15 χρόνια ζω, κάθε χρόνο τα ίδια βλέπω.


Μου λείπουν τα αληθινά Χριστούγεννα. Μου λείπει το χιόνι. Μη βεβηλώνετε αυτήν την ημέρα με μηνύματα που ούτε οι ίδιοι δε πιστεύετε. Μπορεί να μη πίστεψα ποτέ στον Άη-Βασίλη, και να μη πιστεύω στο Χριστό (πόσο μάλλον στην αγιότητα της γέννησής του), αλλά έχω περάσει πολύ όμορφες χριστουγεννιάτικες διακοπές στο παρελθόν. Όχι με τα δώρα και χαζά λαμπάκια, αλλά με τους ανθρώπους που αγαπάω.


Καλές γιορτές!