Η κατάρα της σαπουνόπερας.

Ξύπνησα το πρωί σήμερα και χάζευα λίγο την τηλεόραση που έπαιζε στο star η "Κορίνα η αγριόγατα". Για όσους δεν ξέρουν, είναι η κλασσική σαχλότατη σαπουνόπερα που υπόσχεται έρωτες, ίντριγκες, και άλλες τέτοιες μπούρδες αλλά το μόνο που βλέπεις είναι αγάμητες γκόμενες να μυξοκλαίνε και να δέρνουν η μια την άλλη, αντρικοί ρόλοι που το παίζουν ανεξάρτητοι αλλά είναι τέρμα μουνόδουλοι και σκόρπια εξώγαμα σε όλο το Μεξικό. Δηλαδή ανήκει στο είδος έργων που πολλές φορές μου προκαλεί περισσότερο γέλιο από μια κωμωδία με τους ξεφτίλες ρόλους του, το άθλιο plotwist, τα αμέτρητα ανούσια κοντινά με τη βλακώδη μουσική που γίνονται για να προκαλέσει ψευδή αγωνία και το απαίσιο σενάριο με τα χαρακτηριστικά catch-phrases που σε κάνουν να διπλώνεσαι απ'τα γέλια!

Πιο πολύ όμως σε ένα οποιοδήποτε έργο, με τρελαίνουν οι κακοί της υπόθεσης.
Πάντα είναι άτομα με μεγάλα αποθημένα, που (αντίθετα με τους πρωταγωνιστές) ξέρουν τι θέλουν και είναι αποφασισμένα σε σημείο εξευτελισμού να το φέρουν εις πέρας, χρησιμοποιώντας πολλές φορές και δόλο.
Το ρεπερτόριο του δόλου τεράστιο, από δολοφονίες, εκβιασμούς και ψεύτικες εγκυμοσύνες μέχρι μυστικά όπλα με λέιζερ! Ακόμη, τα έχουν πάντα καλά με τον σεναριογράφο, που τους δίνει πάντα τις καλές ατάκες, που ουκ ολίγες φορές αφήνουν ιστορία. Και φυσικά ας μην ξεχνάμε το σήμα κατατεθέν ενός κακού: το σατανικό γέλιο!

Βέβαια, πολλές φορές θέλουν ανούσια πράγματα, όπως πχ σε παιδικά οι περισσότεροι κακοί θέλουν να καταστρέψουν τον κόσμο. Και ο λόγος; Ή οι γονείς του τον φέρονταν σα μαλακοπίτουρο, ή οι συμμαθητές του στο νηπιαγωγίο τον έλεγαν ανίκανο και μυγόφτυμα.

ΒΟRING!

Διαβάστε το σενάριο ρε καημένοι! Είστε οι κακοί της υπόθεσης. Όσο και να πλακώνεστε με όλο τον κόσμο (βλέπε video) για τις δικές σας μαλακίες δεν θα νικήσετε ποτέ. Get over it!

Γυμνάσιο Τέλος?!

Τρίτη σήμερα και από αύριο ξεκινάνε, επίσημα πλέον, οι καλοκαιρινές μου διακοπές. Βέβαια, εγώ καλά καλά δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα ότι τέλειωσε το σχολείο, και μάλιστα ότι σε 70-80 περίπου μέρες θα φοιτώ στο Πειραματικό ΛΥΚΕΙΟ Π.Μ αντί για Γυμνάσιο. Ούτε που κατάλαβα πως πέρασε αυτή η χρονιά... και η προηγούμενη... και η προ-προηγούμενη... και ούτω κάθε εξής.

Γενικώς νιώθω λίγο την ζωή μου να τρέχει με ιλλιγγιώδη ταχύτητα. Και η ταχύτητα οφείλω να ομολογήσω μ'αρέσει μόνο στο λούνα παρκ. Έτσι είναι η ζωή, σαν ένα λούνα πάρκ. Εγώ όμως αντί να την ευχαριστιέμαι, κρατάω μια σακούλα και ξερνάω ασταμάτητα. Why damn it?

Στην αρχή σκέφτηκα πως έφταιγαν οι 3 χρονιές μου στο γυμνάσιο. Θυμάμαι, ήλπιζα στην αρχή πως θα ήταν πιο ήρεμες και πιο χαρούμενες. Όμως οι δύο πρώτες σχολικές χρονιές ήταν σε γενικές γραμμές
(όχι απόλυτα) απογοητευτικές, χωρίς κάποιο ενδιαφέρον. Ευτυχώς η φετινή με αποζημίωσε κατά κάποιον τρόπο, απέκτησα 2 κολλητές στο σχολείο (που τις τρέλανα εντελώς), έκανα νέους φίλους, ήρθα σε επαφή με άτομα που είχα χάσει και είχα κάμποσες συγκινητικές στιγμές (ελπίζω κάποια στιγμή στο μέλλον να ξανανιώσω έτσι).

Όμως δεν είναι αυτό. Δεν μπορεί να' ναι αυτό, αφού είμαι 100% σίγουρη ότι το λύκειο θα με στιγματίσει με θετικό τρόπο. Κάτι άλλο είναι... τί όμως;


Ίσως μέσα μου δεν είμαι έτοιμη! Βλέπω τα περισσότερα κορίτσια (αν όχι όλα) στο λύκειο να αρχίζουν να φοράνε γόβες, να βάφονται, να ντύνονται σα τσόλια, να πίνουν ακατάσχετα, να πηγαίνουν σε σκυλάδικα κλπ. Θα μου πείτε τώρα πια αυτά τα κάνουν απ'το γυμνάσιο. Ναι, αλλά τότε έλεγα πως είναι μικρομέγαλα και ξεμπέρδευα. Τώρα όμως; Πάντα ένιωθα σαν μικρό παιδί. Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξω, να "μεγαλώσω"; Και πώς να αλλάξω; Στην ιδέα να αρχίσω να συμπεριφέρομαι έτσι βγάζω σπυριά!

Και τότε μου'ρθε! ΔΙΑΦΕΡΩ! Όπως ο κάθε άνθρωπος στον πλανήτη Γη, έτσι και γω είμαι διαφορετική. Ως τώρα προτιμούσα να είμαι ο εαυτός μου και ας μην είμαι αποδεκτή απ τον περίγυρό μου παρά να αλλάξω όπως θέλουν οι άλλοι και να είμαι δυστυχισμένη. Γιατί να αλλάξω τώρα;

Επίσης η 1η μου αλήθεια λέει: ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ. Αυτό σημαίνει πως και γώ είμαι αυτή που είμαι, όχι αυτή που μου είπαν να είμαι ούτε αυτή που θέλουν οι άλλοι να γίνω.

Τώρα που έγραψα αυτό το άρθρο αισθάνομαι πραγματικά πολύ καλύτερα! M'αυτή την εξαίσια αίσθηση σας χαιρετώ και σας εύχομαι ολόψυχα καλό καλοκαίρι.
εικόνα1: http://browse.deviantart.com/?qh=&section=&global=1&q=funfair#/d1t5pya με δική μου επεξεργασία.
εικόνα2: http://devilicious.deviantart.com/art/BFFs-164761634?q=1&qo=1

5 Μεγάλες, Προσωπικές μου Αλήθειες.

 Ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές απόψεις και πιστεύω για το κάθε τι γύρω του και μέσα του. Άλλες φορές έχουν κοινές γνώμες με άλλους ανθρώπους και άλλες όχι. Εγώ έχω σχηματίσει 5 μεγάλες αρχές και τις χρησιμοποιώ ως σημείο αναφοράς, όταν είμαι αναποφάσιστη σε διάφορα θέματα. Είναι πολύ γενικές και απλές. 

           1. ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ... ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ!
Ξέρω, ακούγεται χαζό αλλά αυτό σημαίνει ότι:
  • Η πραγματικότητα δεν είναι αυτή που με συμφέρει
  • Δεν είναι αυτή που ήταν ή θα γίνει
  • Δεν είναι αυτή που μου είπαν ότι είναι
  • Δεν είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι
 Η πραγματικότητα είναι αυτή που είναι. (τώρα δεν ακούγεται χαζό, αλλά σκληρό)

           2. ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΑΛΛΑΖΟΥΝ!
Μπορεί οι αλλαγές να είναι μικρές ή μεγάλες, αργές ή γρήγορες, μπορεί να τις αντιλαμβανόμαστε -μπορεί και όχι. Μπορεί να τις προκαλούμε εμείς, μπορεί και να μας αναγκάζουν οι άλλοι. Σημασία έχει όμως ότι γίνονται.

           3.  ΟΛΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΤΙΜΗΜΑ, ΕΝΑ ΚΟΣΤΟΣ
Αυτό το εξηγώ με δύο πλευρές:               
 
           α) Όταν ζεις κάτι πολύ καλό, να ξέρεις ότι το αξίζεις. Γιατί για να φτάσεις εκεί, έχεις περάσει σίγουρα από κάποιες καταστάσεις και τώρα γεύεσαι τους καρπούς των κόπων σου. Έχεις ήδη πληρώσει ένα τίμημα για να φτάσεις εκεί.
           β) Για να φτάσεις κάπου, για να πάρεις κάτι (από ένα αντικείμενο μέχρι ένα ξεχωριστό συναίσθημα) πρέπει να δώσεις πρώτα κάτι, να πληρώσεις.
        -Μοναδική εξαίρεση το κακό. Κανένας δεν αξίζει ό,τι άσχημο του συμβαίνει.

Με αυτή την αλήθεια, ξεπερνάμε χαζές, νηπιακές ιδέες ότι μπορούμε να παίρνουμε κάτι με το "έτσι θέλω".

          4. Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ!
Αυτό αποτελεί και το μόττο μου. Πολλές φορές νομίζουμε ότι η εξωτερική εμφάνιση, τα χρήματα και η κοινωνική θέση την προσφέρουν. Όμως δύναμη που αντλείται από αυτά κρατάει ελάχιστα σε σύγκριση με την εσωτερική και... σίγουρα δεν είναι αληθινή!

          5. ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ!
Wow! Αυτό ακούγεται πράγματι δύσκολο, πολλές φορές αδύνατο. Όμως αν το σκεφτείτε, οι περισσότεροι από σας κάνετε στο τέλος αυτό που θέλετε. Πχ ένας μαθητής πολύ θα ήθελε να μην διαβάζει. Όμως θέλει καλό βαθμό και να μην του γκρινιάζουν οι γονείς του. Άρα για να πάρει καλό βαθμό που θέλει, θα διαβάσει. (Ή δεν τον νοιάζει ο βαθμός και οι γονείς του και δεν διαβάζει) ;Ρ

 Αυτές οι αλήθειες μέ'χουν βοηθήσει πάααααρα πολύ στη ζωή μου. Φυσικά, και αυτές οι αρχές έχουν υποστεί αλλαγές και θα συνεχίζουν να αλλάζουν, ανάλογα με τις εμπειρίες μου στο μέλλον.

Καλωσορίζω τον εαυτό μου στο blogging!

Χειροκροτήματα, επευφημίες, γιουχαρίσματα κλπ κλπ... (και μετά ξυπνάω :Ρ)

Αnyway, ιστορική -για μένα- ημέρα σήμερα, (σήμερα τέλειωσα επίσημα το γυμνάσιο. hurray!). Χαίρομαι πάαααααρα πολύ που επιτέλους ξεκινάω να γράφω, γιατί πραγματικά το έχω ανάγκη μέσα μου να εκφράζω και να "καλλιεργώ" τις σκέψεις μου και να μην τις εγκλωβίζω στο μυαλό μου.

Οφείλω να ομολογήσω ότι είμαι εντελώς άπειρη, γι' αυτό σίγουρα θα κάνω πολλάααα λάθη. Αν ψάχνετε κάτι τέλειο βρίσκεστε σε λάθος blog. :)

Ίσως για κάποιον που δεν με ξέρει, με λένε Βάσια, έχω το παρατσούκλι "τρομοκρατικό ποντικάκι" (εξού και το terra mouse) και είμαι 15 χρονών. Μένω Θεσσαλονίκη, ακούω rock & metal, βλέπω αρκετά anime και ασχολούμαι με φωτογραφία και photoshop πορωτικά. Επιπλέον, είμαι εθισμένη στα κεράσια! :Ρ
Όσο για τον χαρακτήρα μου, πιστεύω ο κάθε άνθρωπος γύρω μου είναι "καθρέπτης" που δείχνει χαρακτηριστικά του εαυτού μου. Και αυτός είναι ένας λόγος που έκανα το blog -ίσως γράφοντας να καταλάβω πράγματα για μένα που τώρα δεν γνωρίζω..

Η ώρα είναι 2:15 πμ και μόλις τέλειωσα το 1ο μου κείμενο! ΥΑΥ! :D