αυτό που θρέφω να με πνίγει

κάπου εδώ το κρύβω το γαμώτο μου.
συνήθως κουρνιάζει στα πνευμόνια
καμιά φορά γίνεται ψευτόμαγκας και φτάνει στο λαρύγγι.
μην ανησυχείς όμως, δεν σε απειλεί το γαμώτο μου
το μεγαλώνω σαν παιδί μου
το ταϊζω συχνά ελπίδα
κι έχω δέσει στη γλώσσα συρματόπλεγμα,
με ταμπέλα "προσοχή, μην πλησιάζετε".
και αν καμιά φορά φτύνει τη λύσσα του πάνω μου
σκίζει το δέρμα και τρώει τα σωθικά μου,
μη φοβάσαι
ο μπάτσος μέσα μου το ξαναχώνει με συνοπτικές διαδικασίες
καθώς του απαγγέλλει τα δικαιώματά του.


τι υπέροχη νύχτα 
να ποτίσω το σώμα μου με βενζίνη
και να το κάψω επί τόπου

λίστα #3: στίχοι των πρώτων αριθμών

Το Σάββατο ήσουν ένα ακόμα
πρόσωπο στο πλήθος. Την Κυριακή ήσουν το
μόνο που ξεχώριζα σε αυτό.

Ο φίλος σου είπε πως
δεν είμαι όμορφη, αλλά γοητευτική. Απλώς δεν
με έχει δει να χύνω

Γλυκιά μου μητέρα,
εσύ ήθελες μόνο να αναθρέψεις ένα αρνάκι
και έλαχε λύκος.

Τα αποτελέσματα από το ιατρείο
"όλα καλά" σου είπα στο τηλέφωνο, δάκρυα
μόνο να μη με λυπάσαι

Ξέρεις, υπάρχω σε δύο μέρη:
εκεί που πατούν τα πόδια μου, και 
εδώ που σε βρίσκω εσένα.

Με ρώτησες αν μου αρέσουν
οι ξένες γλώσσες. Ναι, αλλά να ξέρεις
η δικιά σου είναι καλύτερη

Σε δέκα χρόνια, λέτε θα
έχετε σπίτι, παιδιά. Δεν ξέρετε, πως το
μυαλό σας είναι ήδη παντρεμένο

*hint: 2, 3, 5, 7

κόμμα πέντε

περιμένω τη μέρα που θα σταματήσουν τα προβλήματα με τον ύπνο
άρχισα να πετώ τη σαβούρα απ'το μυαλό μου
με βοηθά να κοιμάμαι
τα όνειρα φυσικά είναι πάντα ανήσυχα
αλλά όχι αρκετά ώστε να με διώξουν απ'τον λίθαργο

ο έρωτας σε όλες τους τις εκφάνσεις                
είναι η απόλυτη αποδοχή <---> το αιώνιο παράπονο           
το περισσότερο μαζί <---> και το βαθύτερο κενό         
το ασημαντο που τρυπάει το κρανίο // το σημαντικό που το θρυμματίζει

οι πιο ωραίες ιστορίες βρίσκονται σε μικρά βιβλιαράκια
καταχωνιασμένα στο κάτω συρτάρι του κομοδίνου
τελειώνουν πριν αρχίσουν
σκορπούν αυταπάρνηση και βρισιές στις συγκυρίες
προχωρούν τους δείκτες τα βράδια που κοιμάσαι λιγότερο


μ(π)ικρόβιο

~

θέλω να χωρέσω όλο τον κόσμο σου σε ένα μπουκάλι μπίρα

και να τον πιω με καλαμάκι για να με βαρέσει περισσότερο

~

Τέχνη

// θέλω να σε κοιτάζω
να μεταμορφώνεις τις χορδές σε ιστορίες
τις νότες σε ταξίδια
πάθος να ξεχειλίζει σε κάθε σου κίνηση
να περιγράψω με λέξεις
την ύπαρξή σου,
πώς μεγαλώνουν τα μάτια σου,
όταν ραγίζουν τα δικά μου
πώς γυαλίζει η καρδιά σου,
καθώς η δική μου γίνεται στάχτη
// θέλω να σε παρατηρώ
πώς κάνεις αυτά που αγαπάς
να εκφράσω με λόγια
την αύρα που σε ακολουθεί παντού
πόσο την αναζητώ σε κάθε μου βλέμμα
πόσο την ζητώ σε κάθε μου ανάσα
// θέλω να σε δω
να γράψω βιβλία ολόκληρα
για το συναίσθημα που βαλτώνει μέσα μου
πως είσαι το ομορφότερο έργο τέχνης
που ίσως αντικρίσω ποτέ.
πως αυτό το πλατύ χαμόγελο, το δεξί χέρι
σε μολύβι και χαρτί
δημιούργησαν έναν θεό
που μπορώ να πιστέψω

δεν μπορώ να σκεφτώ μεγαλύτερη αλήθεια:
οι άνθρωποι είναι πιο όμορφοι
όταν δημιουργούν
όταν παθιάζονται
όταν μένουν 
άπιαστοι